Verjaardagen

Verjaren doe je beter niet alleen.
Dat kan slecht zijn, voor het besef van tijd,
het gevoel van jeugdigheid, dat meestal mee opschuift met de leeftijd,
ondanks het ouder worden, ondanks een zekere ervaring,
die de naïefste oprispingen tussen haakjes plaatst.

Verjaren:  dat laat je beter over, aan vrienden.
Buren, kennissen, familie...  Iedereen eigenlijk,
in een wederzijds verband, hetzij van liefde, hetzij van haat.
Of zelfs dat niet.  Het zo geroemde kerstdageffect:
iedereen gelijk, alle wapens neer, eigen feest eerst.

Een verjaardag:  dan wordt een mens tegen de muur gezet.
Geschouderd met het kind dat hij ooit was.
Het trauma van de geboorte, dat zich elke dag herhaalt.
En de zee van licht, die elke dag weer openbarst:
om het goed te maken.  Met ballonnen, toetertjes en chocolade.

(29.05.06)

|||||