De kamerhagedis

Met zijn gekke kleuren,
met zijn flitsende tong,
met zijn heldere, vinnige ogen:
is hij lange tijd onvindbaar.

Onvindbaar, te vondeling gelegd -
de kampioen van de verdwijning.
Hij zit nu in het raamkozijn,
hij heeft lucht geroken.

Een lange, laatste oogopslag.
En hij schiet weg - dakgoot,
boom, bos, metro, stad.
Ik ben een slechte oppas.

Maar beste maatjes, met de kamerhagedis.

(10.01.07)

|||||