Op de stoep

Dat meisje op de fiets,
met haar brede lach,
en lange haar, en zonder manieren -
helemaal de schrik van moeders,
en toekomstige schoonmoeders.
Dat meisje, zo rooskleurig als de nacht.

Zo zorgeloos, ongrijpbaar, onvoorspelbaar.
Met een mond die bespeeld wordt door de wind.
Met borsten die de zon doen blozen.
Met ogen die een meer doen smelten.
Dat meisje heb ik nooit gekend.
Nu nog, dat ik haar tegenkom, dat ik haar trouw.

(10.01.07)

|||||