Gedaan

Nu staat ze opnieuw in de kou. Blij
met wat voorbij is. En vrienden, nog steeds.
"Het is mooi om elkaar nog te zien", zegt ze.
"Dat is belangrijk", zegt ze, en terwijl ze het zegt,

ontsnapt de rook tussen haar benen,
wordt haar buik een gewelfde sauna.
Haar ogen zweten, haar mond staat open
van verlangen, van snakken naar aangeblaasde lucht.

"Spijtig", zegt ze, terwijl haar schouders uit de kom schieten.
Geweld heeft de vorm van mooie, starende ogen.
Een spies die mensen toeplooit, en roostert,
boven brandende vragen, en vurige, reikende vuisten.

|||||