Na vandaag
(bij de dood van H. Claus (2))

Het doet me wat. Maar wat?
Je wás al dood - stomme kloot.
Met al jouw gezever. Gemekker en trots.
Je was die paria in gouden lompen.

Het doet me wat. Maar wat?
Jouw kop, jouw karakter - het deed me wat.
Jouw langzame verschieten in de dood.
En ook de dood nam je ter hand.

Het deed me wat. Jou lezen.
Die nukkige, fladderende zinnen van jou.
Die protserige leugens, die dansende woorden.
Het doet me wat. Dat dat alles is, dat blijft.

|||||