Open brief aan ma en pa

We hebben ons kruis.
Ons kruis is zwaar.
En heeft zwaar gewogen.

Het heeft lang geduurd.
Het is lang blijven liggen.
Maar nergens is het beter -

dat is om van op te kijken.
Er is de woede. Er is de haat.
Maar ook de ruïnes om mij heen:

andere families, met andere verhalen.
Er is miserie die ons allen overstijgt.
En macht die alleen onszelf toekomt.

Het heeft lang geduurd.
Maar enkel bij jullie wil ik geboren zijn.
Ik zal wel sterven als mezelf.

|||||