Prioriteit

Maar ik geraak er niet.
Ik geraak niet bij de kleuren.
Dat is mijn verdriet: ik geraak niet bij het schilderen.

Dat is mijn verdriet: ik geraak niet bij het schrijven.
Het overzicht, de rijpheid, de vertelling.
Ik geraak er niet: bij de woorden, het verhaal.

Ik ontsta en verga, telkens opnieuw.
Mijn leven is te woelig, te drastisch verankerd in zijn oorsprong.
Ik word nog altijd verblind, door de grootheid van kleine dingen.

En dus, schrijf ik, bij momenten.
Mijn leven in een notendop, altijd opnieuw.
Schilderen, met ontbrekende woorden.

|||||