Fingerspitzengefühl

Jouw spichtige botten,
vertakt als een verstorven blad.
En jouw ogen, vurig gekleurd op waaiers van beton -

uitslaande brand die mij verleidt.
Zo soepel in je heupen, zo zacht in je benen -
wervelende kronkeling die mij ontdooit.

Ik wil het leven in jouw armen bijten,
jouw benen rond mij plooien,
als een langgerekte, hete vagina.

Ik wil het leven in jouw benen schieten,
jouw armen strelen als de haartjes op een blad,
als de wimpers van een vlinder.

Is er een dans die mij laat tollen,
in mijn eigen as, die jij kan volgen,
zoals bomen de wind, zoals scherven

op zoek naar gelijmd geluk? Is er een kans,
dat ik jou alle ruimte geef, zoals bodems
aan de diepte van een zee, zoals lucht

aan alle capriolen van het water? Is er een kans,
is er een kans, en zo ja, dan dans ik,
dan dans ik met jou, dan dans ik met jou mee.

|||||