Omvattend

Ferry's varen af en aan. 
Ferry's zijn zelf een golf, 
op het strengere ritme van de mens. 
 
Maar de zee is baas, haar eb, haar vloed, 
haar geulen, haar diepte. De mens heeft zichzelf afgeklokt, 
op de grote, ademende keel van het water. 
 
Op zo een boot kan je fuiven, eten, en massage aanvragen. 
Maar het grootste feest schuilt in de wolken, 
en de krullen van het water, de zoektocht van golven naar platheid. 
 
De diepste aanraking glijdt over de kiel van het schip, schuilt 
in de bek van een meeuw, die het schuim doorklieft, op zoek naar brandstof. 
Als ik zo een boot neem, brand ik op, aan alle getijden van het licht - 
 
ik, drenkeling op een boeg van weelde.

|||||