Tegen reflexen, en subject-/objecttegenstellingen, en van het oog een zondebok maken (en sorry voor de lange titel)

En als mijn oog nu een hand is?
Die de dingen aanraakt, zacht of vurig, achteloos of woedend?

Ik weet zeker dat iets van mijn ogen de dingen bereikt,
dat iets van de dingen in mijn kijken in mij overgaat.

Ik weet zeker dat ik noch de dingen hetzelfde zijn,
of blijven, niet meer na het kijken,

het in elkaar geraakt worden, dat weer vervliegt,
als de hand niet volgt.

En als zelfs de dingen kijken/in mij meekijken,
hoeveel meer ben jij dan,

die naar mij kijkt, en daardoor meer nabij,
nog dichter dan de dingen, meer dan een ding,

een blik die van het kijken een omhelzing maakt.
Waar de hand op volgt.

(20.12.09)

>> Vallende sterren

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(bij voordracht:)

Hoeveel meer zijn jullie dan, die naar mij luisteren?
Op afstand gegijzeld, in bewegingloze stilte,
woorden strelend met begerige oren.

Wat als jullie oor een oog is,
dat mij aanraakt, zacht of vurig, achteloos of woedend?

Ik weet zeker dat iets van mij in jullie overgaat,
dat iets van jullie in mijn luisteren overgaat.

Ik weet zeker dat ik noch jullie hetzelfde zijn,
of blijven, niet na het luisteren, niet na het beluisterd worden,

dat weer vervliegt, als de hand niet volgt.