Bedelgang

Komt ze achter mij gelopen:
"S.v.p. monsieur, quelque chose à manger, monsieur..."
"S.v.p. monsieur, j'ai pas mangé depuis deux jours, monsieur..."
"S.v.p. monsieur..."
Ik loop door.

Haar gezicht zit in mijn blik gebrand. Bleek en getrokken,
gitzwarte ogen. Spichtig en knokig, smekend
tot in haar vragende, verkrampte handen. Die neem ik mee
tot in mijn buik. Zij verhinderen dat mijn eten zakt.
Ik heb twee broodjes over. En voldoende beleg.

En de smaak sterft weg in mijn mond.
Het moment: ik heb het weer gemist.
Twee keer.  Eén:  een antwoord op haar vraag.
Twee: het kijken, bijten, snijden, smeren, kauwen, slikken.
Zoveel gemiste momenten.  Omdat iemand honger heeft.

(17.02.10)

|||||