Beestenboel

Ik ben het varken dat zich in de modder wentelt.
Ik ben de kikker die de buren wakker kwaakt.
Ik ben de mot die steeds weer tegen de lamp vliegt.
Ik ben de kat die altijd op de loer ligt.
(Maar ook veel slaapt. Zoals leeuwen.
Die ook de mooiste gazelles met rust laten als ze voldaan zijn.)

Ik ben geen olifant.
Ik ben geen lieveheersbeestje.
Maar kan wel stinken.  Zoals een stinkdier.
Ik woon als zwaluwen in de nok van een dak.
Maar klamp mij ook vast aan alles wat bloed geeft, zoals teken.
Pietermannen graven zich onder in zand. Zoals ik.

Maar ik laat mij ook meedrijven op hete lucht.  Klapwiekend,
als een torenvalk, of zwaar zwevend, als een buizerd - ik beperk mij tot onze contreien.
Ik ben even kwetsbaar als een vlinder. Of een fruitvlieg.
Maar heb ook de schubben. Van een gordeldier.  Of leguaan.
En zo kan ik nog even doorgaan. (Maar voorlopig schiet mij niets meer te binnen.)
(doorgaan)
Toch vreemd dat de evolutietheorie nog maar honderd jaar oud is. En nog altijd een strijdperk.

(24.03.10)

|||||