Gevoelsbedrog

Er zijn mensen die drinken om contact te maken.
Ik drink, om nog minder bereikbaar te zijn.
Steeds meer in mijn sas, soezend van geluk,
en heel aantrekkelijk - helaas onaanspreekbaar.

Steeds gelukkiger, met de groeten van een roes,
intens genietend van mijn zoemend brein.
Alleen mijn lijf wil wel eens reiken -
alsof het schuim moet worden opgeschud.

Maar dan drink ik mijn glas leeg, en ga naar huis.
Een frisse pint smaakt beter. En ik wil fris zijn,
en nog eerder de dauw op de hop. Ik wil de wind zijn,
in een opgebonden leven, de bij in een gutsende kelk.

Dat kan niet met een punthoofd - echt waar:
drinken, ik kan er niets van. Ik ben liever nuchter,
en veel gelukkiger. Maar als ik drink als ik gelukkig ben:
heb ik zalige katers - katers die die als een deken

over de dingen hangen, sintelend. Licht van een warme,
benevelde gloed. Waarin alle dingen goed zijn, en opwindend,
en rustgevend. Dat is er wel leuk aan, aan drinken: het contact
met de dingen, alsof vrienden geile minnaars worden.

(10.02.10)

|||||