Treinramp in Buizingen

i.
Twee treinstellen hebben elkaar hun liefde verklaard.
Zo gaat dat, met de liefde: laterale clash.
De doden (inmiddels 18) worden geteld.
Nationale trouw.
Actes de présence.
Sommige gewonden (inmiddels 162) herstellen - langzaam.

ii.
Pécrot, negen jaar geleden:  nog zo een ramp.
Het zou "nooit meer gebeuren". Dit had nooit mogen gebeuren.
Sommige mensen vervloeken de bestuurder.
Dat hij dit overleefd heeft - God hebbe zijn ziel.
Of nog walgelijker: na het staal, en het bloed, een microfoon onder je neus.
Zoveel nieuws hebben we niet verdiend.

iii.
Op elk perron tikt nu de wissel van de dood.
Maar ook dat zal ons leven niet lang verstoren.
Het gemakkelijkste is tegelijk het moeilijkste:
aanvaarden dat zoiets kan gebeuren.
Ondanks. Ondanks. Ondanks.
Ondanks alle keren dat er niets gebeurt.

(17.02.10)

|||||