Uit liefde voor het winterweer

Als er 's middags nog sneeuw op de takken ligt.
En het licht verandert al van kleur, schuift op over de daken.

Geen witte sneeuw, nee, niet meer. Glinsterend, mee met de zon.
Een nat wegdek, een bevroren voetpad, gras in winterslaap.

Katten in wintervacht, joelende kinderen. Mensen, ingeduffeld.
De hemel trekt nog wijder open.

De stilte van auto's en vogels: oorverdovend.
Het water heeft zijn zee aan land gezet, met ongrijpbare kristallen.

Die in ons verder bloeien - zo leven wij op.
Als er 's middags nog sneeuw op de takken ligt.

(30.01.10)

|||||